22° zondag door het jaar (B)

In het alledaagse taalgebruik betekent het woord Farizeeër tegenwoordig meestal hypocriet. Historici erkennen vandaag dat de Farizeeën, die een complexe Joodse identiteitsgroep vormden, enigszins zijn gekarikaturiseerd in de evangeliën.

Deze groep had in feite zichzelf afgezonderd om goed te doen, om het werk van God beter te realiseren. Afgezonderd, dit is wat etymologisch het woord van Pharisaim kan betekenen. Deze scheiding was niet bedoeld om verdeeldheid te zaaien tussen de Joden, of om een geest van superioriteit te handhaven boven anderen, maar integendeel, deze scheiding was bedoeld om een ​​radicale toepassing van het woord van God te bevorderen. Met andere woorden, de Farizeeën probeerden de betekenis en de gewoonte van de absolute scheiding van het uitverkoren volk, Israël, in praktijk te zetten, tegenover de heidense gebruiken, maar met het oog op de bekering van alle naties tot de ene God en zijn geboden. Deze scheiding, deze aparte instelling, was bedoeld om de bekering van mensen tot God en zijn voorschriften te bevorderen.

En door deze prachtige ethische en religieuze inspanningen hebben alleen de Farizeeën de vernietiging van de Tempel in 70 AD meesterlijk overleefd, en het einde van het Koninkrijk Israël 65 jaar later. En naast de christenen - en helaas ook tegen hen – hebben de Farizeeën aan de Joodse wereld een reeks grote wijzen aangeboden, waarvan de debatten in geschriften zijn gecodificeerd in juridische en parabolische teksten, die de vreugde zijn van velen tot in onze dagen: de Talmoed, de midrasjiem en nog meer andere teksten.

De evangeliën hebben daarom alleen het negatieve aspect van deze Farizese scheiding bewaard. Ongetwijfeld omdat we allemaal bedreigd worden, joden en christenen, door de trots, de trots van de farizeeër, de trots van een gerust geweten. We worden allemaal bedreigd om nauwgezet te worden in onze praktijken, vol zelfvertrouwen, koppig in onze ideeën, geconcentreerd in ons gerechtigheid, zonder iets echts, eenvoudigs of natuurlijks in ons.

Perfecte "Farizeeën" in de pejoratieve zin van het woord.

Deze starre houding, die trotse en steriele afzondering, keert de mens in zichzelf door hem te doen vergeten dat de scheiding, als de scheiding goed is, zou gericht zijn tot het heil van allen. Het Woord van God leert ons onszelf te decentreren, tegenover God en tegenover zijn universele wil, vruchtbaar voor iedereen.

“Wat ons drijft is de ​liefde​ van ​Christus, omdat we ervan overtuigd zijn dat één mens voor alle mensen is gestorven, waardoor alle mensen zijn gestorven, en dat hij voor allen is gestorven opdat de levenden niet langer voor zichzelf zouden leven, maar voor hem die voor de levenden is gestorven en is ​opgewekt” zegt Paulus (2 Kor. 5:14-15). Christus is voor allen gestorven opdat de levenden niet langer voor zichzelf zouden leven, maar voor hem die voor de levenden is gestorven en is ​opgewekt.

Voor zichzelf leven of niet. Veel scheidingen in de wereld zijn daar voor een klein groep die voor zichzelf wil leven. In de wereld worden veel scheidingen beleefd onder de vorm van geaardheden, privileges, prerogatieven, verkregen door een kaste die ten koste van alles probeert zijn voordelen te behouden. En dit spaart de katholieke kerk niet, waar deze ziekte de naam van klerikalisme aanneemt.

Onze gezelschap heeft grotendeels het besef van de zonde verloren, maar het blijft in onze cultuur een redelijk goed erkende en gewaardeerde waarheid: de kritiek van de tartuffe, de schijnheiligheid, de weigering van degene die de dubbele taal beoefent, de verachting van de dubbele waarheid.

Deze kritiek van de hypocrisie bereikt nu heel hard de katholieke gemeenschappen, vooral de geestelijkheid. Hoe kan iemand zulke strenge morele regels over seksualiteit bijvoorbeeld voorhouden en aan de wortel liggen van zoveel schandalen? Farizeïsme in de kerk, deze scheiding van een kleine groep die is gemaakt om haar belangen te dienen, wordt klerikalisme genoemd. En het is met verbazing dat we bijna elke dag zoveel voorbeelden leren kennen waarin bisschoppen misbruik hebben onder het tapijt gevaagd, wanneer ze al niet zelf de auteurs waren.

“Hoe juist heeft Jesaja over u, huichelaars, geprofeteerd! Zo staat er geschreven: Dit volk eert Mij met de lippen maar hun hart is ver van Mij.” Zo spreekt Jezus vandaag in het evangelie.

Op ons niveau kunnen we de kerk of de geestelijkheid niet veranderen. Maar mochten we christelijke gemeenschappen zijn die farizeïsme, dubbel praten, hypocrisie en schijnheiligheid opsporen. Mochtten we getuigen zijn niet van onszelf, maar van het levende en bevrijdende woord van Christus.

 

 

 

 

 

 Beluister de

 jubileumhymne

 

 

 

 

 

Jean Mossoux 

 

 

 

 

De Dominicaanse gemeenschap in Knokke

Sint-Dominicushuis | Sparrendreef 91 | 8300 Knokke-Heist

T 050 60 24 55 | E Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.IBAN BE36 7380 1199 5181 | BIC KREDBEBB