18° Zondag door het jaar. B.

18de zondag B Johannes 6, 24-35

Vorige maand ( 5 juli) vertelde onze kardinaal De Kesel , in zijn voordracht over "geloof en religie in onze samenleving" een mooie anekdote..

Hij bracht een bezoek aan de aartsbisschop van Rabat in Marokko. Dat land kent nog een culturele religie: de islam, waar minderheden hun plaats moeten kennen en waar christenen dan ook niet de Marokkaanse nationaliteit kunnen bekomen. De aartsbisschop van Rabat heeft de Franse nationaliteit... Op de vraag van de kardinaal wat dan de zin is om er te blijven, antwoordde de aartsbisschop heel gevat: "Pour montrer qu'il y a un autre chemin vers Dieu". Om aanwezig te zijn en te laten zien dat er niet 1 weg is naar God, maar meerdere wegen. Niet een betere weg, maar een andere weg.

Hebt u ook soms de indruk dat zelfs die "andere" weg in onze samenleving ( hier in de lage landen aan de zee, maar ook in West-Europa) er ook niet meer is ? Zijn we niet losgeraakt van onze christelijke wortels ? Onze samenleving is geseculariseerd en geïndividualiseerd( de Europese grondwet verwijst zelfs niet meer naar christelijke wortels...) Die andere weg....is die weg nu ook weg...?

Wat we natuurlijk niet mogen vergeten, is dat ook de mens zonder godsdienst een echt menselijk, dus humaan en in die zin moreel leven kan leiden. Juist dat is een uiting van de autonomie van de mens binnen deze wereld. Maar één ding kan de mens zonder godsdienst niet, zelfs als hij voor zichzelf onvoorwaardelijke morele normen zou aanvaarden : nl. het funderen van de onvoorwaardelijkheid en universaliteit van die ethische verplichting ! Dat blijft onzeker . Nee , de onvoorwaardelijkheid van het "ethische moeten", kan men niet funderen vanuit de mens .(Het kan alleen vanuit iets absoluuts dat een overkoepelende zin kan geven en dat de individuele mens, ja, de gehele gemeenschap van mensen omvat en doordringt...)

Dat enige onvoorwaardelijke in al het voorwaardelijke/tijdelijke dat noemen we in het christendom : GOD, de oergrond, het oerhouvast van de mens en van de wereld !

Deze fundering, verankering en gerichtheid opent de mogelijkheid om echt jezelf te worden, authentiek te handelen, zelf verantwoordelijkheid op te nemen... Alleen de binding aan iets oneindigs geeft vrijheid tegenover al het eindige...

En aldus hebben wij als christen een verantwoordelijkheid in onze samenleving. Te durven leven in "verzet tegen het absurde / nihilisme " en en ook te durven spreken wanneer " de wereld op een onredelijke wijze zwijgt... "

En ook te handelen... wij kunnen een spoor trekken en aldus aan die weg timmeren...Er is dus wel een andere weg.
Het evangelie van vandaag kan ons daarbij zeker helpen...het kan ons stapstenen geven om die "andere weg" te plaveien. Het evangelie van Johannes was trouwens in de allereerste plaats bestemd voor de christenen , die heel erg werden bedreigd, en in de minderheid waren...Johannes wou hen toen en ons ook vandaag sterk bemoedigen...
Het evangelie volgens Johannes is trouwens ook zo anders dan de drie synoptische evangeliën ( Lucas, Marcus en Mattheus ). Vanaf de allereerste verzen worden we gewaar dat we een heel andere wereld binnentreden. Dit evangelie ademt een andere sfeer uit. Johannes geeft ons vooral een dieptezicht op de persoon van Jezus Christus. Het heeft aandacht voor de onderliggende binnenkant... Het gaat bij Johannes voor alles, over de identiteit van Jezus zelf. Johannes zal 7 x " IK BEN... " schrijven.. ( o.a. het licht, de deur , de goede Herder, de wijnstok, de weg en het Leven...IK BEN HET BROOD )

Over dat zoeken van mensen, over die honger gaat het in het evangelie van vandaag.

We kunnen daar alleen in beelden over spreken. Vandaag daarom weer dit verhaal , die ons deze keer het beeld van het brood aanreiken, brood uit de hemel. Ook dat brood staat voor Gods wezen: voor het Goddelijke in ons mensenleven, voor waar het in het leven om gaat en waar zoveel honger naar is. Dat is dus een existentiële honger, een honger die gaat over de diepte en de zin van het leven .Als Jezus zegt: "Ik ben het brood van het leven", wil Hij op die honger inspelen

Als je op dit ogenblik in de Polders kijkt dan zie je overal gele velden waar tarwe heeft gestaan . Je kunt spreken over " het gouden koren"... die we malen voor ons dagelijks( vergankelijk) brood. Zijn we echter soms niet teveel goudzoekers ipv Godzoekers..?

In de rabbijnse traditie - waar wij christenen toch eigenlijk uit voortkomen - daar is brood dan ook het vaste symbool voor de Thora, het Woord van God, zijn wezen, en vooral zijn nabijheid, en dus ook voor de weg die Hij wijst. En zó hebben de eerste christenen hun leermeester Jezus dus ook ervaren...Ik ben het brood van het leven, zegt Hij, Gods nabijheid, zijn Woord, zijn aanwezigheid, heilige Geest . Thomas Merton drukt dat mooi uit.."wat van ons gevraagd wordt , is niet zozeer om te spreken over Christus, maar om Hem IN ons te laten leven, zodat anderen HEM kunnen vinden door te ontdekken hoe HIJ leeft in ons.. "

Daarom staat hier en in alle kerken deze toch op z'n minst wat merkwaardige tafel. We weten op een of andere manier haast intuïtief: deze tafel staat midden in de wereld. Het is de tafel van zijn laatste avondmaal. En het brood dat wij plechtig aanbrengen en op die tafel neerzetten, dat brood heeft alles te maken met dat hemelse brood uit al die oude verhalen. Maar tegelijk is dat brood symbool van jezelf, alles wat je zelf te schenken hebt...Je draagt dus ook zelf aan wat je te bieden hebt.

Ieder van ons heeft zo z'n eigen reden om hier te zijn. Maar wat we hier bewust samen doen dat is in ieder geval: proberen te ontdekken wat er echt toe doet in het leven. God zoekers...En daarom brengen we hier altijd weer God ter sprake, bezingen en beleven we Hem.

Dit evangelie van vandaag is een gave, maar is zeker ook een opgave. Het christendom is immers niet op de eerste plaats een organisatie waar je lid van bent, of niet...maar het is leven vanuit een persoonlijke en diepe band met God door Christus !

Beste medegelovigen... " pour montrer qu'il y a un chemin vers Dieu.. " moeten we onze hoofden boven het gouden koren maaiveld durven uitsteken..! Dit evangelie kan ons bemoedigen op onze weg.

Christus zoeken en ontmoeten is voor iedereen weggelegd. Die zoektocht en ontmoeting met Christus leidt op een of ander manier altijd tot een diepere ontmoeting met je medemensen en met jezelf.

Charles Péguy, de franse schrijver - die zelf ook een moeilijke weg heeft afgelegd naar God - , vertelt het verhaal van een man die sterft en naar de hemel gaat. Toen hij aan de hemelpoort komt werd hem gevraagd: " laat me je wonden zien..! Hij antwoordde : wonden ?Die heb ik niet...Toen zei de engel : " vond je nooit iets de moeite waard om voor te vechten... ?"

Jezus wil voor ons levend brood zijn. Hij alleen zal het laatste antwoord zijn op de diepste levensvragen die elke mens zich stelt als hij aan de grenzen van zijn mogelijkheden gekomen is.
Op het einde van zijn evangelie geeft Johannes dan ook het doel aan van zijn geschrift... " opdat gij moogt geloven..dat Jezus de Christus is, de Zoon van God, en opdat gij door te geloven leven moogt bezitten in zijn Naam !"

Guido Verhaeghe

1 augustus 2018

 

 

 

 

 Beluister de

 jubileumhymne

 

 

 

 

 

Jean Mossoux 

 

 

 

 

De Dominicaanse gemeenschap in Knokke

Sint-Dominicushuis | Sparrendreef 91 | 8300 Knokke-Heist

T 050 60 24 55 | E Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.IBAN BE36 7380 1199 5181 | BIC KREDBEBB