17° Zondag door het jaar. B.

1. Honger

Enkele dagen geleden (27.7.18) werden op het middaguur in alle kerken en kapellen van heel Oostenrijk gedurende enig tijd de klokken geluid/ Het was een initiatief van de Oostenrijkse bisschoppen als uitdrukking van een alarmkreet voor het hongerprobleem in de wereld. Inderdaad, we leven in een wereld waar het aantal mensen die honger lijden, hoger ligt dan het aantal van hen die aan hun normale behoeften kunnen voldoen. Honger is op zijn beurt oorzaak van vele andere kwalen. Denk maar aan ziekte,, aan conflicten, onenigheid in gezinnen, oorlog. De voormalige abt van de Carsberg zei ooit: ‘Honger brengt mensen aan de grenzen van hun bestaan’.Ja, het stelt onze welvaart in vraag. Kunnen we nog aanschuiven aan een goed gedekte tafel zonder te denken aan hongerige kinderen, aan ouders die geen of onvoldoende voedsel hebben voor hun kroost ?
Leggen wij ons neer bij deze vreselijke situatie of kunnen we er iets aan doen ?

2. En God ?

Gelovige mensen zullen nog al vlug in de richting kijken van God Maakt het Hem niet uit dat mensen honger hebben ? Mogen wij Hem ter verantwoording roepen ? Hij istoch de Almachtige, de Schepper van hemel en aarde. In psalm 146 zingen wij toch:
’’De Heer geeft brood aan wie honger heeft’.
en in psalm 145 : 'De ogen van allen zien hoopvol naar U.
Gij geeft ons te rechter tijd spijs.
Gij opent uw hand voor alles wat leeft,
voldoet aan al onze verlangens’.

3. En wij ?

Maar misschien zijn we toch te vlug met God de schuld te geven of tenminste Hem verantwoordelijk te achten ? Doet de leraar op school het nu echt niet goed omdat de student aan het eind van het jaar niet geslaagd is ? Slaat de kwaal van de honger niet eerder toe omdat wij – Gods schepping – ons huiswerk niet goed maken ? Als moeder thuis de kinderen en kleinkinderen heeft verzameld, kijkt zij aandachtig rond naar het aantal aanwezigen vooraleer zij de taart aansnijdt. Als wij de goederen van de schepping die God ons heeft toevertrouwd, mogen verdelen, beginnen wij misschien liefst niet met onszelf. Dan is het risico groot dat er voor de laatsten enkel nog wat kruimels overschieten.Het was Gandhi die ooit zei: ‘Er zal in de wereld altijd genoeg zijn voor ieders behoefte.... Er zal in de wereld nooit genoeg zijn voor ieders wellust’.

4. En Jezus ?

Dat gezegde brengt ons op het spoor van Jezus. Hij neemt het initiatief voor de maaltijd. Zijn leerlingen zijn verlamd door ongeloof. Filippus spreekt die onmacht uit. Andreas heeft iemand gevonden met in zijn tas vijf broodjes en ‘n paar vissen . Maar ook hier is de reactie: Hoe kan dat ? Zo weinig voor zovelen. ‘n Druppel op een hete plaat. Maar Jezus weet te uitweg. Waar gebroken en gedeeld wordt,is altijd genoeg. Dit is een paasverhaal. Jezus is op weg naar Jeruzalem. Het is bijna Pasen (vgl.Joh.6,1-3). Deze broodmaaltijd is een voorspel van de maaltijd die Jezus aanricht, vlak voor Hij de kruisberg opgaat. Het Johannes-evangelie is het boek van de tekenen. Door de tekenen heen mogen wij de werkelijkheid vermoeden: Jezus geeft zichzelf als voedsel. Niets mag verloren gaan van wat Godons gegeven heeft.. Wat wij uit Gods hand ontvangen, is voor allen bestemd enmoet met allen worden gedeeld, niet slechts voor een deel van de wereldbevolking..

5. Brood uit Gods hand

Om dat brood bidden wij telkens in het Onze Vader. Dat brood ontvangen we en delen we. Bij de bereiding van de gaven zegt de voorgangger daarom: Gezegend de Heer...Uit uw milde hand ontvangen wij dit brood. Aan U dragen wij het op’.



Het Zoute, 29 juli 2018

Peter D’Haese

 

 

 

 

 Beluister de

 jubileumhymne

 

 

 

 

 

Jean Mossoux 

 

 

 

 

De Dominicaanse gemeenschap in Knokke

Sint-Dominicushuis | Sparrendreef 91 | 8300 Knokke-Heist

T 050 60 24 55 | E Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.IBAN BE36 7380 1199 5181 | BIC KREDBEBB