13 ° Zondag door het jaar. B.                               

Wijsh. 1, 13 - 15. 2, 23 – 24. 

Mc. 5, 21 - 43. 

Wat zeg je aan iemand die, wat verloren en ontredderd, zegt met de rug tegen de muur te staan? Deze vraag ging mij door het hoofd toen ik vorige maandag met een toevallige bezoeker hier in de kerk in gesprek was. Deze passant gaf duidelijk aan dat het Zoute-kerkje hem tot nadenken stemde … Deze plek deed hem even stilstaan bij zijn leven. Het trof mij dan ook toen deze man zegde : “In mijn persoonlijk leven is er definitief een deur gesloten maar het komt mij voor dat door mijn korte passage hier een andere deur geopend wordt.”

Dit voorval van maandag ll. doet mij een link leggen met wat in het evangelie wordt verteld over de ontmoeting tussen de vrouw, al twaalf jaar aan bloed- verlies lijdend, en Jezus. Dat er bij die ontmoeting van Jezus een bijzondere kracht uitging mag worden toegeschreven aan het geloofsvertrouwen van de vrouw. Wat Jezus tot haar zegt laat hierover geen twijfel bestaan : “ Dochter, uw geloof heeft u genezen.” Daarin vond de vrouw een bevestiging van haar zelfvertrouwen.

Het komt mij bij het dubbelverhaal van het evangelie voor dat Jezus’ optreden ook een ethisch, moreel appel impliceert. Dit appel bij het horen van de bede  van de overste van de synagoge, wiens dochtertje elk ogenblik kan sterven en het verlangen van de vrouw om geheeld te worden is evenzeer aan ons gericht. Want wie zich tot Jezus bekent  kan zich niet onttrekken aan de opdracht de medemens bij verlies en verdriet nabij te zijn.
Wie zich door de lijdende, geïsoleerde, dolende of rouwende medemens laat aanspreken geeft een gezicht aan Gods barmhartigheid.

Dit brengt me bij een korte overweging nu de zomervakantie een aanvang neemt. Het doet me ook even terugblikken op het voorbije werkjaar met zijn heldere en donkere dagen. In het leven van ieder van ons speelt licht en duister in de afwisseling van goede en kwade dagen. Het mag dan een zegen heten als men zich op ontredderende momenten bemoedigd en gesteund weet door mensen die in woord of gebaar nabij zijn.

En bij Arcabas’ schilderij “Wandeling door de storm” verwoordt Kris Gelaude het zo :         

“Ondanks twijfel en dreiging van de wolken,

wees niet bang.

Je zal me vinden onderweg. Ik wacht,

met wandelstaf en met een arm om op te rusten.”

 

Donkere wolken verduisterden het leven van Jaïrus en de aan bloedverlies lijdende vrouw. Maar dankzij hun diepe vertrouwen in Jezus kreeg hun leven een nieuw perspectief. Jezus’ omgang met deze mensen bracht op een unieke manier Gods barmhartigheid en trouw aan mensen aan het licht.
De beide verhalen van het evangelie zijn gefundeerd op het vertrouwen dat Jezus bij de vrouw aantrof en waar Hij Jaïrus toe opriep. Dat vertrouwen op de God van het leven straalde Jezus zelf uit door mensen nabij te zijn bij verlies en verdriet.

Moge zulk vertrouwen u gegeven zijn zodat u ook in de komende vakantietijd elke dag het licht ziet dagen van rust, inspiratie, schoonheid en ontroering.

Dat wens ik u allen van harte.

 

 

 

 

 Beluister de

 jubileumhymne

 

 

 

 

 

Jean Mossoux 

 

 

 

 

De Dominicaanse gemeenschap in Knokke

Sint-Dominicushuis | Sparrendreef 91 | 8300 Knokke-Heist

T 050 60 24 55 | E Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.IBAN BE36 7380 1199 5181 | BIC KREDBEBB