Hemelvaart. 2018

Het meer dan bijzondere van Jezus’ Hemelvaart ligt in het spoor dat Hij heeft getrokken, waarin Hij een onuitwisbare voetafdruk heeft nagelaten : zo diep
dat de leerlingen er op vertrouwden dat de hoop waaruit zij leefden nooit zou worden beschaamd.

In woorden en daden had Jezus de grote lijnen uitgezet en de contouren aangegeven van zijn boodschap, herkenbaar aan grenzeloze dienstbaarheid en caritas, aan duurzame vrede en gerechtigheid. Jezus’ heengaan was voor de leerlingen de aanzet om zijn inspiratie en bezieling levend te houden.

Bij zijn hemelvaart vertrouwt Jezus het bouwen aan het rijk van God toe aan allen die -de eeuwen door- in zijn spoor willen gaan. Jezus’ woorden bij het hemelvaartgebeuren hielden dan ook een opdracht, een zending in. En om die aan te kunnen wordt kracht uit den hoge, de Adem van Gods Geest, toegezegd.

Het is als wordt er bij Jezus’ ten hemel varen een brug geslagen tussen aarde en hemel. En wie Jezus wil volgen zal beseffen ook zelf medeverantwoordelijk te zijn voor de stevigheid van deze brug.

In de voortschrijdende verbondsgeschiedenis tussen God en de mensen bevinden wij ons ergens op deze brug, die gegrondvest is op het stevig fundament waarvan Jezus de hoeksteen is geworden. Christenen zijn geroepen bij te dragen aan de draagkracht van deze verbinding tussen aarde en hemel door onontbeerlijke bouwstenen aan te dragen van solidaire dienstbaarheid en grensverleggende caritas.

Velen zien in de voetafdruk die Jezus naliet een kostbare erfenis. Zo zien we het tot op vandaag gebeuren dat mensen, zeker wanneer zij tot een minderheids- groep behoren, omwille van het behartigen van die erfenis, vervolgd, mishandeld, zelfs gedood worden. Dat is des te schrijnender in die landen van het Midden Oosten waar de voetafdruk van Jezus en eerste christelijke gemeenschappen het duidelijkst is.
De onuitwisbare voetafdruk die Jezus naliet is een niet-aflatende uitnodiging om in zijn spoor te blijven gaan en, bezield met hoop, de brug tussen de hemel en de aarde begaanbaar te houden.
Over de hoop, noteerde de schrijver, dissident en politicus Vaclav Havel (1936 - 2011) :

  “ Tout au fond de nous même nous portons l’espoir :
si ce n’est pas le cas, il n’y a pas d’espoir.
L’ espoir est la qualité de l’âme, et ne dépend pas
de ce qui se passe dans le monde.
L’ espoir n’est pas présager ni prévoir,
c’est une facette de l’âme, une facette du coeur,
ancré au delà de l’horizon.
L’espoir en ce sens puissant et profond
n’est pas la même chose qu’ allégresse,
parce que tout va bien
ou la volonté de s’ activer pour ce qui a du succès.
L’espoir est se mettre en travail parce que c’est bien
et pas seulement parce qu’ il y a une chance de réussite.
L’ espoir n’est pas synonyme d’ optimisme
ni d’ être persuadé d’ une fin heureuse,
mais la certitude que ce l’ on fait a un sens
sans tenir compte de l’issue ou du résultat.”


Het feest van Hemelvaart zegt ons aan dat christenen slechts dan voor de wereld relevant zijn als zij zich laten inspireren door de blijde boodschap van de hoop. Dat maakt christenen tot bruggenbouwers.

Op Hemelvaartsdag mogen wij elkaar de lange adem toewensen van bezonnen wijsheid om hoopvol bij te dragen aan de moeizame realisatie van een stukje hemel op aarde.
Daarom bidden wij de komende dagen voor Pinksteren om de gaven van de Geest.

 

 

 

 

 Beluister de

 jubileumhymne

 

 

 

 

 

Jean Mossoux 

 

 

 

 

De Dominicaanse gemeenschap in Knokke

Sint-Dominicushuis | Sparrendreef 91 | 8300 Knokke-Heist

T 050 60 24 55 | E Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.IBAN BE36 7380 1199 5181 | BIC KREDBEBB