De goede herder.

Als wij aan een herder en zijn schapen denken, dan denken wij meestal aan een idyllisch en romantisch tafereel. Heel rustgevend.

Maar herder zijn was een zwaar beroep; het was keihard knokken om te overleven, het gevecht aangaan met leeuwen en wolven die met een prooi uit de kudde aan de haal gingen. Er achter aan gaan om het arme dier te bevrijden. Elk dier telde, want de arme herder moest er van leven. De herder en de schapen zijn aan elkaar gebonden; ze hebben elkaar nodig om te overleven. De herder is dikwijls ook alleen; ver van de maatschappij verblijft hij op het platte land, soms op de hoogvlakten.

Het is een beeld van Jezus die met inzet van heel zijn leven voor ons gestreden heeft, zijn leven heeft gegeven, om ons uit de muil van de dood te bevrijden. Daartegenover staat het beeld van de huurling: hij is niet de werkelijke herder van de schapen; zijn bestaan hangt er niet van af; hij hoeft het zich ook niet zo fel aan te trekken.

Het is vandaag roepingenzondag. We kunnen het beeld van de goeder herder gemakkelijk toepassen op de situatie van de Kerk. Het is ook knokken om te overleven, niet alleen omdat er weinig herders zijn. Er zijn soms ook te weinig schapen. Vechten doe je alleen om te overleven. Vrienden zegden mij soms: voor jou als priester zal er nooit werkloosheid zijn, zij zult altijd wel wat te doen hebben. Daar ben ik nog niet zo zeker van; als herder moet je ook schapen hebben!

Als de mensen niet meer naar de kerk komen, dan moet de kerk naar de mensen gaan, dat wordt dikwijls gezegd. Timothy Radicliffe, voormalig magister van de orde, heeft ooit een artikel geschreven over de roeping van Dominicus, de stichter van onze orde. Hij kreeg in de oude St Pietersbasiliek in Rome een visioen van Petrus en Paulus die hem zeiden: Ga en verkondig! Maar Timothy Radcliffe voegde er aan toe: Ga en verkondig, ja maar waarheen moet je gaan, en naar wie, en om wat te zeggen?

De christelijke gemeenschap zal maar opnieuw tot leven komen als zij aansluiting vindt bij de noden en de mensen van deze tijd. Tegelijkertijd zullen we allemaal terug tot bezinning moeten komen over de strijd op leven en dood waarvan Christus ons is komen bevrijden, door de gave van zijn leven. Het hoofdstuk over de goede herder volgt op het 9e hoofdstuk van het St Jansevangelie waar verhaald wordt over de blindgeborene die door Jezus genezen werd. Hij werd uit de synagoge geworpen; de herders van het joodse volk konden helemaal niet verdragen dat zijn genezing zo sterk naar Jezus verwees. Er zal dus ook in onze tijd wel een beetje gevochten moeten worden.

Maar je vecht alleen maar voor iets wat belangrijk is je leven, voor iets dat je ervaren hebt als echt onmisbaar. We kunnen ons de vraag stellen: zijn er minder missen omdat er minder priesters zijn, of is het juist het omgekeerde: omdat er minder missen zijn, zijn er ook minder priesters? Komende uit een situatie van overvloed, zoals dat het geval was voor de Vlaamse Kerk, klinkt die vraag misschien raar. We hebben zo vaak in statistieken gedachten, symbool van ons eigen kunnen, in overlevingsstrategieën of in termen van noodoplossingen. Maar de werkelijke nood gaat veel dieper: alleen het besef van wie Jezus Christus is, de goede herder, de Verrezene die voor ons de poort geopend heeft naar nieuw leven, zal ons opnieuw tot leven brengen.

Alleen als je het verschil begint te zien tussen het gewone leven, het oude leven, en het nieuwe leven dat Christus je gebracht heeft, zul je beseffen dat Jezus uniek is. Als traditionele gelovigen hebben we dat misschien wat verloren. Zovele mensen zoeken in onze tijd echter naar spiritualiteit en zingeving.

Onze hoop is dus niet verloren. Kijken we naar de nood van mensen, dan zien we vele dingen anders. Kijken we naar de nood van onszelf, en we zullen beseffen hoezeer ook wij Christus nodig hebben. In die zin blijf ik bidden voor roepingen: de arbeiders zijn er misschien weinig, maar de nood zal altijd groot zijn; in de mate dat we dit beseffen, zal Gods Geest ons een stap verder kunnen brengen, ook in de wereld van vandaag. De enige echte oplossing is ons leven geven, in de mate van het mogelijke. Voor sommige mensen zal dit naar meer smaken: er zullen altijd weer opnieuw mensen zijn die hun leven geven aan Christus en aan de Kerk.

 

 

 

 

 

 Beluister de

 jubileumhymne

 

 

 

 

 

Jean Mossoux 

 

 

 

 

De Dominicaanse gemeenschap in Knokke

Sint-Dominicushuis | Sparrendreef 91 | 8300 Knokke-Heist

T 050 60 24 55 | E Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.IBAN BE36 7380 1199 5181 | BIC KREDBEBB