Preek Aswoensdag

2 Kor. 5, 20 – 6, 2.
   Mt. 6, 1 – 6. 16 – 18.

“ Nu is er de gunstige tijd, vandaag is het de dag van het heil.” :
woorden van de apostel Paulus in de eerste lezing. Ze klinken hoopvol en dat terwijl er nog steeds crises te over zijn in de wereld om ons heen. We zien het in ons eigen Europa waarin de samenhang tussen de landen al te vaak op scherp staat; in het Midden oosten lijkt het geweld niet in te dammen en de zorg voor de opvang van vluchtelingen blijft een heet hangijzer.
Op mondiaal vlak bevinden zich populisme, extremisme, protectionisme en nucleaire dreiging meer dan ooit tussen de coulissen van het wereldtoneel.
En bij dat alles kunnen we evenmin voorbij aan de vele crises in het eigen, meer persoonlijke leven.
Toch is het woord crisis niet louter negatief te duiden. Oorspronkelijk werd in het Grieks met het “crisis” bedoeld : het beslissende uur, het juiste moment, de gunstige tijd, het uitgelezen ogenblik voor verandering en ommekeer. Daarover gaat het in de Bijbelse boodschap op deze Aswoensdag.
De tijd van veertig dagen die vandaag begint opent een nieuwe weg : een weg van verdieping en bezinning, die ons terug wil brengen naar de gemeenschap met God en naar intensievere aandacht voor onze naasten. God wil met ons gaan op onze levensweg en er zijn om de goede houding te vinden om welke crisis dan ook te kunnen overwinnen.
Veertig dagen worden ons gegeven als een soort oefenperiode : veertig dagen om wat meer aandacht te besteden aan spiritualiteit en gebed - onze communicatie met God - en om iets te ondernemen op het terrein van broederlijk delen met hen die het minder getroffen hebben dan wijzelf.
Je zou die veertig dagen een oefenperiode kunnen noemen, waarbij drie woorden - om te zetten in daden - belangrijk zijn. Elk van deze woorden begint met een s : spiritualiteit, solidariteit en soberheid.
Naast de zorg die we besteden aan ons lichamelijk en uiterlijk welbevinden  is er evenzeer aandacht nodig voor onze eigen binnenkant
En daar willen de drie genoemde woorden ons op richten.
Onze kostbare binnenkant vraagt om verzorging, willen wij als mens een beetje in evenwicht blijven en weerbaar zijn bij crises.
Ik las ergens dat het woord “vasten” oorspronkelijk iets te maken zou hebben met “je ergens op vastleggen”. Dat lijkt voor velen in onze flitsende tijd heel lastig maar eigenlijk is het iets heel waardevols. Een afspraak maken met jezelf en je daaraan houden geeft vastheid aan het leven. Het heeft te maken met trouw, allereerst aan jezelf maar ook met trouw aan anderen en voor wie het ernstig meent met het geloof, met trouw aan God.
De vastentijd hoeft niet somber te zijn. We kunne spreken van een trainingsperiode waarin we voor de komende veertig dagen duidelijk drie dingen met onszelf afspreken.
- Ten eerste : waarmee kan ik mijn spiritualiteit voeden?
- Ten tweede: hoe geef ik gestalte aan mijn solidariteit met hen voor wie het leven nog steeds een permanente crisis is?
- Ten derde : hoe geef ik soberheid in mijn leven vorm opdat ik mij dieper bewust word van hoe ik met de schepping omga?
Om ons op dit drievoudig vlak te trainen helpt het wanneer we elkaar daarin ondersteunen en bemoedigen.
Het helpt om samen de weg te gaan van de veertig dagen naar Pasen toe.
Zo wordt de veertigdagentijd iets collectiefs waarbij we dichter bij onszelf, bij onze medemens en bij God komen en waardoor onze christelijke identiteit zichtbaar wordt en tegelijk wordt versterkt.

 

 

 

 

 

 

 Beluister de

 jubileumhymne

 

 

 

 

 

Jean Mossoux 

 

 

 

 

De Dominicaanse gemeenschap in Knokke

Sint-Dominicushuis | Sparrendreef 91 | 8300 Knokke-Heist

T 050 60 24 55 | E Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.IBAN BE36 7380 1199 5181 | BIC KREDBEBB