Preek Zondag 21 januari 2018

MC 1, 14-2 / Paulus 1 Kor 7, 29-31

Vladimir Horowitz, was één van de beste en beroemdste pianisten van de 20ste eeuw. Hij was werkelijk een fenomeen...Volgende anekdote .. Na het zoveelste succesvolle concert en een daverend applaus bij optreden was er een receptie waarbij een select gezelschap Vladimor Horowitz kon ontmoeten. Er was een dame die de beroemdheid aanspraak en  zei " Mijnheer Horowitz..ik zou mijn leven geven, om zo piano te kunnen spelen.... " Vladimir Horowitz antwoordde: "Dat heb ik ook gedaan mevrouw... "

Beste medegelovigen, als mensen ingaan op een passie, op een uitdaging..ja op een roeping ...dan kan dat je hele leven ondersteboven halen !

Vooral ook een ontmoeting met een mens, kan een bijzonder diepe indruk maken op je .. Het kan je leven veranderen, totaal omkeren.. Elk van ons heeft dat al meegemaakt

Heel veel jaren  geleden heb ik  Jozef Van den berg ontmoet.  Hij was verhaal van een acteur die in BeNed Groot-Brittannië heel succesvol was, en die tot in NewYork , groot applaus kreeg met zijn voorstellingen. De  man was op zijn 40ste, gestopt - zijn laatste voorstelling was in 1989 in De SIngel-  , had werkelijk alles achtergelaten en had zich na  een lange omzwerving bekeerd tot de Grieks Orthodoxe kerk. Hij woont leeft en slaapt sinds 1993 in een kleine hut van 2.5 meter en 1,5 meter

Jezus komt voorbij en roept mensen. Ze laten terstond hun boten en netten in de steek en gaan Hem achterna. Die ontmoeting van die vissers met Jezus moet toch bijzonder indringend zijn geweest.. ? Mag ik drie elementen uit dit evangelie halen ? Marcus wil ons duidelijk maken dat mensen door God geroepen worden vanuit hun dagelijkse werkzaamheden. Elk roepingsverhaal begint op de plaats waar je woont, leeft en werkt. Het tweede dat Marcus ons wil leren is het feit dat je vooral van binnen moet veranderen, als je door God aangesproken weet.  De keuze tot navolging gebeurt in het hart van ieder mens persoonlijk. Die keuze maak je niet op grond van verstandelijke redeneringen, want het hart heeft redenen die het verstand niet kent. De leerlingen van Jezus waren blijkbaar geboeid door de wijze waarop Jezus met de mensen omging. Die ontdekking veranderde hun leven grondig. Zij bekeerden zich. Dat wil zeggen: zij keerden zich om naar God.Een derde element: Jezus roept zijn leerlingen twee aan twee. Andreas en Simon, Johannes en Jacobus. De evangelist wil ons daarmee zeggen dat wij "onze" roeping nooit op ons eentje kunnen beleven. Je hebt elkaars steun nodig. Navolging van Christus gebeurt altijd samen...

We moeten toch ook even stilstaan bij de woorden : vissen, vissers ....vissen van mensen..

Op andere plaatsen in de Bijbel  hebben de Profeten de term ‘vissen' en dus ook ‘vissers' al eerder gebruikt. Als Jeremia (16,16) het over ‘vissen' heeft, dan heeft hij het over een proces en een oordeel, over een schiften, en zoeken naar hen die in hun onrechtvaardigheid goddeloos optraden, en die hun schulden dienen te betalen. Ezechiël voorzegde (29,4) dat de machtigen en rijken van deze wereld als vissen met hun kaken aan een vishaak geslagen zullen worden, en Amos (4,2) versterkt dat beeld als hij profeteert dat die machtigen van deze wereld samen met hun kroost in ‘vismanden' afgevoerd zullen worden.

Jezus zegt daar tot die vissers: "Kom achter Mij aan, en Ik zal jullie tot vissers van mensen maken". Die zin is lang opgevat als een uitnodiging om mensen in de netten te vangen zoals men vissen vangt. Om mensen te bekeren tot het enige, ware geloof. Het gaat niet om mensen ‘te vangen', in de betekenis van zieltjes te winnen . Het Griekse werkwoord ‘vangen' betekent ‘in leven houden, tot leven brengen'. Daarom mogen wij de opdracht van Jezus voor zijn volgelingen zo verstaan: ‘Wees mensen nabij, zodat zij in leven blijven, zodat zij opnieuw tot leven komen'. .
Mensen vissen, wil in de geest van Jezus zeggen: erop gericht zijn om andere mensen op te vissen, mensen redden uit de bedreiging,( moedeloosheid/depressie ) mensen die dreigen te verdrinken in een zee van ongebreideld materialisme, die kopje onder aan het gaan zijn...Mensen uit de nood op het droge halen, mensen binnenbrengen in het grote net van geborgenheid en eenheid...

De radicaliteit van Jezus uitspraak " Kom en volg mij... " vinden we terug in vele bekende en beroemde levens die wij kennen, soms heel dicht bij ons..! Jozef de Veuster, pater Damiaan ! Jan Vermeire..die zijn dokterspraktijk achterliet, en Poverello opstartte. Jeanne Devos, meer dan 50 jaar baanbrekend werk in India...

Voor ons gelovigen,  zijn die voorbeelden/ getuigenissen misschien letterlijk en figuurlijk te vergaand... Deze heilige levens kunnen ons wel inspireren om dicht bij huis....op een bescheiden maar duidelijke wijze te getuigen dat we christen zijn.  ! Wat kan het evangelie van vandaag voor ons betekenen, nu ,vandaag ?

We zijn het er toch over eens, beste medegelovigen dat religie haar plaats heeft in de publieke ruimte ? We kunnen religie niet privatiseren  naar de achterkamers...!

Emeritus professor KUL Herman de Dijn schrijft het volgende over hoe we dat als christen in 2018 kunnen waar maken !

Gelovig zijn is niet een zaak van theoretische waarheid nastreven; het gaat in het christendom primair om een bepaalde manier van leven, van gerichtheid op Christus en van verbondenheid met God, met levenden en doden, via symbolen en rituelen

Waar het vandaag op aankomt is niet een herformulering van een “aan de moderniteit aangepaste” boodschap. Integendeel, de kerk en zijn gelovigen moeten primair haar enorm rijke schat, haar “archief” van verhalen en interpretaties, maar vooral ook haar traditie van rituelen en praktijken, bewaren en doorgeven. De noties en inzichten die daarin aanwezig zijn, blijken veel nauwer verwant met het weten van de leefwereld dan met het weten van de wetenschap. Men vindt ze geformuleerd allereerst in het credo en vervolgens in de catechismus: geen van beide bedoeld als het resultaat van theoretisch of wetenschappelijk nadenken. Het gaat over een blijde boodschap die men van buiten leert, uitzingt en bemediteert. ../ ..Wat vandaag belangrijk blijkt, is een zo gediversifieerd mogelijke catechese die zich in dialoog met haar sterk gedifferentieerde publiek aanpast aan de mogelijkheden van inzicht en leven van de diverse groepen. Ook lang geleden al gold dat het geloof van de geleerde en dat van de kolenbrander hetzelfde katholieke geloof was, ook al was hun respectievelijk “begrip” van het credo en de catechismus strikt genomen niet hetzelfde ( 2015  Herman de Dijn , emeritus professor filosofie  KUL

Beste medegelovigen, wij zijn overtuigd dat onze (persoonlijke) naam geschreven staat in de palm van God's hand.. Maar wat zou  erbij geschreven..ernaast ?  Waartoe heeft onze God, onze Heer en Meester ons geroepen ?

Het is dus niet alleen een verhaal van vissers... !  Het is ook een verhaal van  schilders... Wij zijn een land van schilders ( van eyck, memlinc, rubens, magritte )....maar we durven soms zo weinig kleur te bekennen !

Mag ik twee voorbeelden geven... Ik stel me kwetsbaar op , met concreet te zijn, maar als christen wil ik durven getuigen.... Elk van ons kan roeping waar maken .In onze eigen visvijver dichtbij, zijn er wel mogelijkheden om dat te doen...

Laatst was ik in het bedrijfsrestaurant van een grote onderneming ... waar ik samen met  5 collega's van een afdeling over de middag iets gingen eten... Eén van de groep, maakte een kruisteken vlak voor hij begon met zijn soep.... En het gesprek ging verder... Wanneer maken wij nog het kruisteken ? Een tweede voorbeeld...we zijn nog in de nieuwjaarsmaand ! Rond de jaarwisseling sturen we vrienden, familie, relaties nog altijd onze beste wensen door ... Kinderen, kleinkinderen lezen een nieuwjaarsbrief... Kunnen wij als "ouderen" niet eens op onze beurt een nieuwjaarsbrief sturen ....? En wat kun je dan schrijven ... ?

Op het feest van Driekoningen hield de dominicaan Marc Butaye een mooie homilie.. Hij sprak oa over het leven van Charlie Chaplin..En hij zei enkele bijzonder toepasselijke woorden over "roeping" ... Het is dus niet jammer wanneer mensen zeggen: “Ik ben mijn geloof verloren.” Dat is precies het moment dat er zich iets nieuws kan openbaren.

De Wijzen  gingen niet op zoek naar het bekende, het zekere. Zij ondernemen de tocht van de verandering aan zichzelf , in het vertrouwen dat het moment ooit aanbreekt, dat zij zullen knielen"

 

Ik heb de homilie van Marc Butaye doorgestuurd naar verschillende goede vrienden , met een  gelukkig nieuwjaar...

 

Tot slot keren wij nog eens terug naar de tekst van het evangelie...

Een klein zinnetje waar we vaak vlug over lezen :"de tijd is rijp !"( Paulus zegt ..de tijd dringt ! )

Opvallend is de kordaatheid waarmede Jezus die eerste leerlingen roept: "Kom en volg Mij", Dat is typisch Marcus. Het woord "onmiddellijk" komt bij Marcus 41 maal voor, waarvan 11 maal reeds in het eerste hoofdstuk.

Als mensen ingaan op  een uitdaging, een roeping, dan kunnen ze niet anders dan een sprong nemen in het onbekende. En ook vandaag blijft God ons roepen, niet om ons leven radicaal te veranderen, maar toch om – vaak in heel kleine dingen – mee te werken aan zijn Rijk.

Als je naam wordt geroepen, dan kijk je toch op ? Ga ervoor ...

GUIDO VERHAEGHE 

 

 

 

 

 Beluister de

 jubileumhymne

 

 

 

 

 

Jean Mossoux 

 

 

 

 

De Dominicaanse gemeenschap in Knokke

Sint-Dominicushuis | Sparrendreef 91 | 8300 Knokke-Heist

T 050 60 24 55 | E Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.IBAN BE36 7380 1199 5181 | BIC KREDBEBB