De Dominicaanse gemeenschap in Knokke

Het Zoutekerkje van de Vlaamse Dominicanen in Knokke staat aan de Sparrendreef op 10 minuten loopafstand naar/van de Zeedijk.

Lees meer >

Eucharistievieringen

Door de week:

Enkel woensdag om 11u30

 

Weekend:

zaterdag 18u00

zondag 

  • 09u30 (Nederlandse liederen)
  • 11u00 (Gregoriaanse gezangen)

 

Aanvragen voor huwelijksvieringen kunnen niet worden aanvaard.

 

KERSTVIERINGEN BIJ DE DOMINICANEN

De Dominicanen nodigen kinderen, ouders en grootouders uit op de kindvriendelijke
familieviering op 24 december 2018 om 18 u.
Verder delen we graag mee dat de vieringen op Kerstdag 25 december als volgt doorgaan:

  • 9u30
  • 11u
  • 12u15

Van harte welkom

Lut De Brauwer, lekendominicaan.

 

 

 

Nieuwe activiteiten

2018

 

Tentoonstelling

Schilder en beeldhouwer Arcabas

Vanaf 23 juni 2018

 

KLIK HIER

om de syllabus te downloaden


Foto's 

Tentoonstelling Arcabas

 

Ontmoeting met... Kardinaal De Kesel

 

Pastorale werkgroep

Hebt u ook interesse voor de pastorale werkgroep Zoutekerkje?

“ Met Pater Herman, als onze voorganger, zijn we samen volgelingen! Maar misschien hebt u talenten om ook vrijwilliger te zijn! De sterke geloofsgemeenschap van het Zoutekerkje willen wij bewaren en koesteren, maar vooral doorgeven aan onze volgende generatie. Daarom willen we het motto "Op weg naar 100 jaar Zoutekerkje", een nieuw élan geven. Daartoe is actie nodig en dus nog meer engagement nodig...

Breng vrienden en familie mee naar ons Zoutekerkje. Getuig over deze diepgelovige plek. Spreek mensen aan, stuur eens een homilie door.

Om deze plek iedere dag opnieuw te doen leven, is er ook heel wat werk aan de winkel. Als vrijwilliger kan u vanuit uw talent, uw interesse zeker een rol spelen. De handen uit de mouwen voor zoveel kleine noodzakelijke taken in de kerk, of in het huis van de paters. Als u daarover in gesprek wil gaan, kan u contact nemen met pater Herman, en vind u op de website, de namen van de leden van de Dominicaanse familie die graag toelichting geven. Dank !

Lees meer > 

Jongste preek

14 oktober 2018 - 28° Zondag door het jaar. B.

Het zijn harde woorden die Jezus hier uitspreekt : ‘Voor een kameel is het gemakkelijker door het oog van een naald te gaan dan voor een rijke in het koninkrijk Gods te komen... . Niet zonder reden spreekt Marcus twee keer over de verbijstering van de leerlingen: ‘Wie kan dan nog gered worden?'

Op de vraag van de rijke jonge man..." meester, wat moet ik doen om het eeuwig leven te verwerven...? zegt Jezus vandaag: 'Ga verkopen wat je bezit. Geef het aan de armen, daarmee zult ge een schat bezitten in de hemel, En kom dan terug om Mij te volgen.'

Jaren lang heb ik gedacht dat dit verhaal bedoeld was voor diegenen die priester wilde worden of kloosterling. Zo werd mij dit verhaal uitgelegd met daarbij de oproep: wil je echt Jezus volgen dan moet je afstand doen van alle bezit door de gelofte van armoede. Maar dat kan zeker de bedoeling van Marcus niet zijn geweest. Het is een in veel opzichten merkwaardig verhaal bestemd voor elke christen. vooraleer ik, samen met u, de tekst van naderbij bekijk ...Wat is dan zo merkwaardig?

Vorige week was er heel veel commotie rond het kunstwerk " het meisje met de rode ballon..." Een werk van 40 of 50 cm , van de Britse kunstenaar die werkt onder het pseudoniem Banksy. Het werd verkocht op Sotheby's voor bijna 1.2 miljoen euro.... En enkele seconden nadat de veilingmeester het werk had toegewezen , begonnen het kunstwerk zichzelf te vernietigen door een ingebouwde versnipperaar....die er reepjes papier van maakte....

Je kunt verschillende interpretaties of betekenissen geven aan dit "destructie" gebeuren... Eén ervan is zeker..de relativiteit van "bezit" ! Het is een aanklacht tegen de mateloosheid van een continu jacht op geld of bezit . Door de eeuwen heen , hebben kunstenaars heel dikwijls met hun creaties, de wereld een spiegel willen voorhouden... Soms confronterend, tot zelfs choquerend...!

 

Lees meer >

 

Dominicaanse lekengemeenschap Vlaanderen

Meer informatie

 
 

 

Annemie Deckers

voorzitter Dominicaanse familie Vlaanderen

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

0477/363032

 

Pater Marcel Braekers o.p.

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 

 

 

Varia

 

RIVAGES : Tijdschrift voor spiritualiteit en zingeving.

Franstalig

Verantwoordelijke uitgever: P Sauvage 7 Rue Blondeau , 5000 Namur 

Dominicaan Alain Arnould is een van de redacteurs.

 

 

 

In herinnering aan P. Stef ….

12 april 1945 - 3 april 2017

Onnoemelijk was de pijn, onzegbaar het verdriet toen P. Stef vorig jaar zo onverwacht van ons heenging. Maar bij de verslagenheid en de ontreddering kwam in ’t voorbije jaar, aarzelend en schuchter, innige dankbaarheid schuilen.
Die dankbaarheid liet toe de mooie herinneringen aan wie P. Stef was als een kostbaar geschenk te koesteren om het op bijzondere momenten te bekijken.
Deze dienst is zulk moment. Verwijlend bij de kostbare herinneringen aan hem hoor ik P. Stef vandaag de woorden van de Nederlandse zanger, Bram Vermeulen, nazeggen :

“ Als ik dood ga, huil maar niet.
Ik ben niet echt dood, moet je weten.
Het is het heimwee dat ik achterliet.
Dood ben ik pas, als je mij bent vergeten.
En als ik dood ga, treur maar niet.
Ik ben niet echt weg, moet je weten.
’ t Is het verlangen dat ik achterliet.
Dood ben ik pas, als je dat bent vergeten.
En als ik dood ga, huil maar niet.
’ t Is maar een lichaam, dat ik achterliet.
Dood ben ik pas, als je me bent vergeten.”

P. Stef leefde niet voor zichzelf, hij werkte niet voor zichzelf.
Hij leefde en werkte voor God, onze Heer, aan Hem behoorde hij toe.
Vele jaren in Congo waar zijn thuis was en naderhand hier te lande voedde hij zijn dienst aan mensen door zijn verbondenheid met de diepe levensbron waarin hij God aanwezig wist. Aan die bron heeft hij zich in zijn Dominicaanse zending naar mensen steeds gelaafd.
Vorig jaar richtte ik in de viering van Witte Donderdag, tien dagen na zijn te vroege sterven, woorden tot P. Stef die ik -nu wij hem gedenken- wil herhalen :

 

Stef, Jij werd ooit door een stem geraakt.
jij sprokkelde woorden waarvan je kon leven,
jij hebt voor velen jouw bezieling laten blijken,
jij hebt in mensen de smeulende vlaspit aangeblazen.
Soms zat je langs de weg met vermoeiden.
werd je gezien met kleinen en berooiden.
Je kende de kwetsbaarheid van het leven.

Je was er met handen om te helen.
met woorden om op te beuren.
Je koesterde wat groeide en bloeide.

Ooit werd je door een kracht bewogen
en met geestkracht bezield.
Je was voor velen een toegewijde mens.

Jij was als een boom aan het water,
als een stem uit de diepte.
Je blijft met jouw voetafdruk in ons bestaan.

Eén van P. Stefs vrienden (Guido) schreef in de verstilling van de voorbije Goede Week een gedicht en wel met woorden die zich een weg hadden gebaand doorheen nacht en stilte :

“ Wandelen in een zee van paasbloemen,
is drijven tussen herinnering en hoop.
Verweesd
in het leeg pand.
Dwalen in een stenen doolhof,
mos op monumenten als
dons op groot verdriet.
Kleurrijke momenten in zwarte kaders …
gebeiteld.
Nu zachtjes praten over vroeger en de scherpe kantjes,
terwijl de kaars dooft …
de wind stoort.
De lente moet terugkomen,
want ik ben de weg kwijt.
Gelukkig ben jij de stille getuige
die richting geeft,
want voor de hele wereld was je een vriend,
voor mij
blijf je een onmisbaar stukje wereld, diep in mij!
Gebeiteld.

P. Stef was een man die zich liet inspireren en aanspreken door de richting-gevende, tot leven wekkende Schriftwoorden om onverdeeld voor velen een tochtgenoot te kunnen zijn.
Hij laafde zich telkens weer aan de bron waaruit woorden van heil opborrelden. Zo heeft hij vele jaren in Afrika en na zijn terugkeer, in Genk en Knokke, loofhutten van aandacht gebouwd. Een aandacht die reikte tot de Dalits in Indië. Soms was hij ook een plek in de schaduw waar stilte naast hem kwam zitten.

De herinnering aan P. Stef is een onaantastbaar, onvervreemdbaar geschenk.
Het moge ons bemoedigen om in de schaduw van zijn te vroege sterven zijn gedachtenis levend te houden. Wat de herinnering aan hem kan warm houden is dankbaarheid. Dankbaarheid om wie hij vaak onopvallend voor mensen was :

  met luisterende aandacht,
met heilzame stilte,
met een gepaste vraag,
met oog voor het nodige,
met een creatieve, soms schalkse, idee,
met handen uit de mouwen,
met een bemoedigend woord,
met de waarborg van vriendschap,
met ontzag voor het onzegbare.

Wie P. Stef mocht kennen zal wel herkennen wat ik -om te besluiten- hem zelf met een kwinkslag laat zeggen: ”Herinner mij. Verberg mijn naam niet tussen de plooien van verdriet. Bewaar hem als een handvest of een lied dat door je hoofd blijft spelen. Zolang ik voort besta in tekens en verhalen zolang nog hoor ik bij dit leven.”

Beloken Pasen - 8 April 2018.

P. Herman.

 

 

In memoriam pater Gerard Braet en pater Stef Penez

Als je over iemand spreekt, dan belet je dat hij verdwijnt..."

Aandenken aan pater Stef

Beste Stef

We zijn verdrietig,  nu je te midden een regen van  prachtige lente bloesems in de tuin , zo plots bent weggegaan. Maar we zullen blijven spreken over je.

Pater Stef was een hartelijke man.  Breeddenkend en vooral stimulerend.

Wij zullen hem niet herinneren van de grote gebaren, maar door vele kleine tekenen. Een innemende eenvoud, een warme stem, gedienstig dichtbij.  We waren bevoorrecht door de ontmoeting met deze mooie mens.

Wie verbonden is met anderen, staat met hen vragend voor God. Ja, iedereen die Pater Stef heeft ontmoet, voelde die diepe verbondenheid van hem met de ander.

Pater Stef was ontwapenend, ja hij kon je ontroeren. Enkele weken terug zei hij me: mijn woorden op zichzelf kunnen mijn toehoorders niet in contact brengen met God, of kunnen niet uitleggen wat waarachtig religieus leven is. Enkel de ervaringen in je eigen leven kunnen je op weg zetten.

Het gaat er niet om zelf een grote, sterke plant te worden, maar om de moed zaad te zijn tussen de andere zaden, gedragen door het vertrouwen dat al dit zaad gemaakt is om op te groeien en dat er zo een bloeiende tuin - met witte bloesems - zal ontstaan.

Als je over iemand spreekt, dan belet je dat hij verdwijnt...

Dominicus wist dat zaad vrucht draagt als het wordt uitgestrooid, hij wilde niet dat zijn broeders op één plaats bleven. Hij wilde hen verstrooien over verschillende plaatsen

Pater Stef zou volgende maand, in mei, afreizen naar Kongo. Hij zou er opnieuw het Bisdom van Isiro-Niangara en zijn missiepost in Watsa bezoeken, waar hij zoveel jaar geleefd en gewerkt heeft en waar hij, met zijn hart, steeds is blijven naar verlangen. Werken voor en tussen mensen, die weinig of niets hebben, was voor hem de ultieme invulling van zijn roeping.

Later ontmoette pater Stef, de Indische Father Suresh. Hij bezocht hem zelfs in India. Bij die ontmoetingen bleef hij altijd herhalen dat de inzet van Father Suresh voor de Dalit gemeenschap in Tamil Nadu, hem herinnerde aan zijn verblijf en werk in Kongo.

Daarom kunnen diegene, die dat wensen, een bijdrage storten op het speciale rekeningnummer voor de werken van Pater Stef in Watsa en van Father Suresh in Neerpair.

"Ik strek mijn handen naar U uit: mijn ziel -als droge grond, heeft dorst naar U.."  zegt vers 6 van psalm 143. Volgens de overlevering heeft Dominicus dit vers met bijzondere overgave gebeden.

We zullen Dominicus volgen in zijn overgave.. .opdat we samen verder kunnen werken in het spoor van pater Stef

Als je over iemand blijft spreken, dan belet je dat hij verdwijnt...

Guido Verhaeghe

7 april 2017

 

Aandenken aan pater Gerard

In de nacht van 30 op 31 juli 2017 is pater Gerard Braet overleden in de spoedafdeling van Gasthuisberg te Leuven. Tien dagen geleden kreeg hij opnieuw een hersenbloeding die zo ernstig was dat hij niet meer uit coma is gekomen. Hij kreeg de ziekenzalving, zijn familie heeft van hem kunnen afscheid nemen en zo is hij stilletjes gestorven.

Gerard Braet werd op 30 maart 1936 geboren te Bassevelde in een gezin van 8 kinderen. Hij behaalde het onderwijzersdiploma aan de Normaalschool van Oostakker en trad in de orde in 1956. Hij deed zijn plechtige professie in 1962 te Leuven en werd in 1963 priester gewijd. Daarna studeerde hij verder aan de KUL en behaalde er in 1974 het licentiaat in Morele en Religieuze Wetenschappen.

Na zijn priesterwijding werd hij geassigneerd in het klooster van Brussel waar hij medewerker was van het Dominikaans Pastoraal Centrum, aalmoezenier van gespreks- en gezinsgroepen en medewerker bij de Nederlandstalige studentenafdeling van de universiteit.

In 1967 ging hij naar het KUC waar hij meewerkte in de studentenpastoraal en godsdienstleraar was voor de psychiatrisch verpleegkundigen, aalmoezenier van VVKS en secretaris van de werkgroep Religieuzen Bisdom Gent.

Vanaf 1980 woonde hij in het klooster van Gent, was godsdienstleraar aan sint Lucas, richtte het vormingscentrum ‘Takel’ op en was hij voorzitter van de vzw ‘Latemse kluis’. In die functie organiseerde hij met een groep leken bezinningsdagen voor scholen.

In 1993 werd hij geassigneerd in het huis van Knokke. Hier werkte hij mee in de weekendpredikatie, bleef hij betrokken bij sint Lucas Gent en was hij begeleider van verschillende gezins- en gespreksgroepen. Van 1997 tot 2004 was hij overste van de gemeenschap. Hij begeleidde deplaatselijke groep van de dominicaanse familie en werd vanaf 2006 promotor van de familia dominicana voor Vlaanderen. Daarnaast was hij verschillende keren lid van de provinciale raad en diffinitor voor het generale kapittel.

Pater Gerard heeft in zijn leven ontzettend veel gepreekt en bezinningsdagen gegeven. Hij las veel en was altijd bezig met nieuwe initiatieven. Zijn rusteloze geest bleef hem stuwen om met allerlei nieuwe projecten te beginnen, soms met wisselend succes. Altijd bleef hij bezorgd om de kerk, de evolutie van de orde en de situatie van de jongeren in Vlaanderen en zocht hij koppig naar uitwegen. Enkele jaren geleden kreeg hij een eerste hersenbloeding waarvan hij wel herstelde maar toch nooit meer werd zoals vroeger. Toch bleef hij gedreven allerlei initiatieven nemen zoals de jaarlijkse Dominicus-reis en organiseerde hij de samenkomsten voor de leken-groep. Sinds korte tijd was hij in het klooster van Leuven omdat het functioneren moeilijker en moeilijker werd. Een laatste hersenbloeding is hem fataal geworden. Stilletjes is hij na een lange doodsstrijd in de nacht van zondag op maandag 31 juli 2017 overleden.

 

J. Vermeersch

 

 

800 jaar Dominicanenorde

Als Dominicanen hebben we inderdaad wat te vieren: 800 jaar Dominicanenorde!

Dominicus en Franciscus waren tijdgenoten. Zij leefden in dezelfde politieke, economische en religieuze tijd van de 13de eeuw, maar ontdekten “andere” vragen en noden. Op hun eigen wijze zochten, en vonden, beiden antwoorden hierop. Zo werd Dominicus eerder de “prediker”, de “coach” van zijn tijd en Franciscus meer “de doener”, het “voorbeeld” doorheen dienen, delen en luisteren.

Vandaag zijn we 7 eeuwen verder. Toch kunnen deze twee heiligen van vroeger nog steeds boeiende opiniemakers zijn voor mensen van vandaag! 

  

Lees meer >

In het spoor van Dominicus doorheen le Pays Cathare


Fotopresentatie Dominicusreis

Herbekijk het programma >

 

Onze orde had vanaf haar stichting een belangrijke lekenwerking. De derde orde bestaat uit geëngageerde leken en zusters. De eerste verbinden zich door een gelofte om in de geest van de orde als leken in de wereld te staan, de tweede groep vormt lokale congregaties die onder de drie geloften staan. Samen vormen zij op dit ogenblik een groep van ongeveer 70 000 leden over heel de wereld. De inzet van deze leken zal in de nabije toekomst meer dan ooit belangrijk zijn.

Een korte objectieve situatieschets van de orde der predikbroeders. Gesticht in 1216 telt de orde 800 jaar later 5800 broeders van wie er ongeveer 860 in opleiding zijn, 2800 monialen of contemplatieve dominicanessen en ongeveer 70 000 leden van de derde orde die bestaat uit zusters dominicanessen in actieve pastoraal en leken die zich via een gelofte met de orde hebben verbonden. Het gaat dus over een identiteit met een lange traditie, wat inhoudt dat ze doorheen heel wat beproevingen heen is gegaan, maar ook dat ze aanslibsels van eeuwen soms meedraagt. Het gaat om een grote organisatie wat belangrijk is als we spreken over strategisch ingezet worden of wegtrekken. We zijn niet zoals bisdommen en parochies aan een territorium gebonden, maar staan rechtstreeks onder het gezag van de paus.

De identiteit steunt op 4 pijlers: gebed, studie, de gemeenschap en de verkondiging. Daar verder iets meer.

Lees meer >  

 

 

 

 

 

 

 Beluister de

 jubileumhymne

 

 

 

 

 

Jean Mossoux 

 

 

 

 

De Dominicaanse gemeenschap in Knokke

Sint-Dominicushuis | Sparrendreef 91 | 8300 Knokke-Heist

T 050 60 24 55 | E Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.IBAN BE36 7380 1199 5181 | BIC KREDBEBB